<title_newspaper=Sztandar Modych> 
<title_article=Betony, jakich nie byo> 
<author_1=> 
<author_2=> 
<language=pl> 
<style=press> 
<year="1951"> 
<month="7"> 
<date=1951-07-10> 
<period=d> 
<status=1_obieg> 
<support=paper> 
Aha, ju wiem, co to jest  zawoa zapewne w tej chwili czytelnik  to po prostu pustak betonowy. Sprbujmy to sprawdzi. Jeli teraz blok wyowimy z wody, przetniemy dokadnie wzdu i wszerz  prze konamy si, e to jednak nie pustak.
C to wiec za dziwny beton? Wszak wiadomo, e ciar waciwy betonu wynosi przecitnie 2,4, a wic beton jest niemal dwa i p raza ciszy od wody, A nasz blok niespodziewanie okaza si od wody lejszy...
Wyjani t zagadk potrafi najlepiej pracownicy Instytutu Techniki Budowlanej (I.S.T.) przy Akademii Architektury ZSRR, oni s bowiem twrcami tego niezwykego betonu.
Wiadomo, e najciszym skadnikiem zwykego betonu jest wir. Gdyby wir zastpi jakim innym materiaem, trwaym, ale lekkim, otrzymanoby beton lejszy.
Po tej linii poszy wanie badania pracownikw I.S.T. Spord wielu surowcw wybrano najodpowiedniejszy. Okazaa si nim atwotopliwa glinka, tzw. keramzyt. Glinka ta zawiera zwizki organiczne i tlenki elaza i przy wypalaniu w temperaturze 1.200  1.300 stopni ronie jak ciasto, staje si porowata i lekka.
Beton, w ktrym wir zastpiono grudkami takiej wypalonej glinki, nosi nazw keramzytobetonu. Trwaoci nie rni si od betonu zwykego, a ciar waciwy ma znacznie mniejszy: w zaleno} od zawartoci keramzytu  od 0,8 do 1,65.
Keramzytobeton posiada jeszcze inne cenne wasnoci: jest zym przewodnikiem gosu i ciepa. Ta ostatnia cecha sprawia, e nowy beton bdzie niezastpionym surowcem dla budowy chodni, magazynw itp.
Inna grupa pracownikw I S.T. moe si pochwali nie mniej wanym osigniciem w podobnej dziedzinie. Ich dzieem jest tzw. popioobeton, budulec o wielkiej przyszoci.
W wielu dziedzinach przemysu uywa si jako paliwa miau wglowego.
</support> 
</status> 
</period> 
</date> 
</month> 
</year> 
</style> 
</language> 
</author_2> 
</author_1> 
</title_article> 
</title_newspaper>
